آواره آه این دسته های سیاه با طبل های عزا می کوبند بر سرم یاد زینب(س) را؛ آواره آه می شوم...... آه، زینب! به جستجوی حسین(ع) ات در زمانه ای غریب جز از میان پیکر هزار هزار شهید می توان به کربلا رسید؟! محرم 1395

یا حسین آمدم که به یادت بخوانم بگریم و بنویسم، اشک مجال دیدن نداد همه فریاد شدم: یا حسین! سه شنبه دوم محرم 1395

شکار و مردار وقتی نوشتن را با پرسه در جنگل خیال تازه می کنم بوی وحشی باروت در مشامم می پیچد و انگار طعم شکار در دهانم تازه می شود ***************************** دوباره می بینم بچه ها –بچه های تنبل و ولگرد- باز از خیال جنگل می آیند با خنده های موذی و مستعار در چشمشان شغال کبودی است و دهانشان بوی رجز های متلاشی می دهد: ما گوشت خورده ایم !!!! سید حسن حسینی

دوری آنقدر دوری که نمی رسی به من، قدر این فاصله را بدان! اگر برسی روزی دلت برای دوری تنگ می شود. 1395/7/1